Een Travellerspoint blog

Cook Strait Ferry en Nelson

Bootje varen over de Cook Strait

sunny 15 °C

Voor ik de ferry naar het Zuidereiland ging nemen, toch eerst zowat het enige interessante gedaan wat in Wellington te doen is (buiten het Te Papa Museum dan, maar daar had ik geen zin in): Met een Cable Car, een klein treintje dat een steile helling opgaat, tot de top van een heuvel, waar de botanical gardens van Wellington liggen. Best wel mooie tuinen. Wandeling door de tuin terug naar het centrum van de stad, en dan richting de parkeerplaats waar Kowhai is blijven slapen.

Naar de Bluebridge-ferry terminal gereden - het verkeer was veel minder druk dan de dag ervoor, wat ook al niet zo druk was als je het vergelijkt met Belgie - en van de wachttijd voor het boarden gebruik gemaakt om de camper wat op te kuisen. Want dat was wel nodig... :)

Om 12u25 dan de ferry opgereden en naar het bovenste dek gegaan voor een mooi zicht terwijl we
Wellington uitvaren. Was trouwens opnieuw mooi weer, zonnig, met hier en daar wat wolken, die volledig verdwenen naarmate we naar het Zuidereiland vaarden. Veel wind op de ferry wel, maar dat hoort erbij he. En het mooie uitzicht compenseerde dat volkomen.

Na ongeveer 2.5 uur vaarden we de Queen Charlotte Sound in, een grote baai waar aan het einde Picton ligt, het eindpunt van de boottocht. Prachtig zicht op de baai vanop de voorsteven van de ferry, overal groene heuvels en bergen, en zelfs al een paar dolfijnen gezien.

Op de ferry met ne Maori kennis gemaakt, die naar Nelson moest, waar ik ook heenging, dus heb die maar ne lift gegeven. Was wel tof. Hij heeft mij een paar Maori-woordjes geleerd (die ik al vergeten ben ondertussen), en hij had een gitaar bij, dus hij heeft onderweg nen helen tijd liedjes op zijn gitaar gespeeld en gezongen. Was wel aangenaam gezelschap.

In Nelson dan een Campervan Park gezocht, die kampeersites hebben met elektriciteit, want het is hier toch wel al behoorlijk wat frisser dan op het Noordereiland, en het werd dus tijd om dat verwarmingsblazerke dat in de camper zit eens te testen, en daar hebt ge dus elektriciteit voor nodig. Gelukkig werkt alles zoals het moet, en geeft dat blazerke behoorlijk wat warmte, dus heel de camper is in no time lekker warm (en dat was wel nodig want buiten was het 1'C brr).

Rond 22u of zo gaan slapen, want had voor de volgende dag een mooie wandeling in het Abel Tasman National Park gepland, langs de Coastal Track daar.

Ik ben dus in het Zuiden beland, naar het schijnt het mooiste deel, en de intro loonde al zeker de moeite!

Geplaatst door Kenneth NZ 18:56 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged boating Reacties (1)

Kaitoke en Wellington

Rivendel en de hoofdstad

sunny 14 °C
Bekijk New Zealand op Kenneth NZ's reiskaart.

Na een zalige nachtrust in de prachtige Anndion Lodge (die helemaal niet zo duur was hoor stefke, 17,5 eur voor ne nacht, in de 'Dorm' - slaapzaal met drie bedden) verder gereden richting Zuiden, op naar Wellington, de hoofdstad van NZ. Alweer een prachtige rit, zonnetje schijnt in een knalblauwe lucht, weilanden vol schapen en koeien, jaja, mooi. En onderweg ook voor de eerste keer hier Fish & Chips gegeten, best wel lekker.

Onderweg wel een afslag genomen naar Kaitoke Regional Park, voor een wandeling van ongeveer 1u15min.
Kaitoke Regional Park is de plaats waar een deel van Lord Of The Rings is opgenomen, namelijk Rivendel, de plaats waar de Elfen wonen (voor de LOTR-analfabeten, een heel mooie plaats, ge moet de eerste film maar eens zien).
Veel heb ik er wel niet herkend, der zal natuurlijk wel veel trucage aan te pas zijn gekomen, maar toch een mooi natuurpark zonder meer. Heb ook de Anduin-rivier gezien (waar Arwen Frodo redt van de Nazgul, door de rivier in een kolkende massa te veranderen), misschien zelfs op dezelfde plaats waar het is opgenomen, maar dat staat daar niet aangeduid, dus zeker ben ik daar niet van.
Na die wandeling, die toch wel een beetje inspannend was, doorgereden naar Wellington.

Het contrast met de kleine steden en dorpen van de laatste anderhalve week was enorm. Hoge gebouwen, vol administratieve diensten, druk verkeer, moeilijk parkeerplaats te vinden. Uiteindelijk plek gevonden waar ik Kowhai gedurende de nacht kon laten staan, en ingechekt in een hostel. Daar zelf gekookt, spaghetti :), voor de verandering. En die avond nog het parlementsgebouw eens gaan bekijken, aangezien ik daar de volgende dag waarschijnlijk geen tijd voor ging hebben, omdat ik om 12u aan het ferry-gebouw verwacht werd voor de boot naar het Zuidereiland. Mooi gebouw, maar niet echt speciaal. Daarna in de cinema-room nog naar 'The Others' gekeken op groot scherm, en dan gaan slapen. Want de volgende dag wachtte me het naar het schijnt nog mooiere Zuidereiland! Alweer iets om van te dromen tijdens deze droom van een reis.

Korte post deze keer, want ook niet zo heel veel gebeurd, maar dat mag ook wel eens.

Byebye.

Geplaatst door Kenneth NZ 21:34 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged automotive Reacties (2)

De Tongariro Crossing

Bezoekje aan Mount Ngauruhoe (Mount Doom uit Lord Of The Rings)

sunny 13 °C

Vanaf de parking aan het visitor Center in Whakapapa Village een speciale Shuttle bus genomen die me naar het startpunt van de Tongairo Crossing ging brengen. Het was een prachtige dag, blauwe hemel, met slechts hier en daar een wolkje. Mijn rugzak was van de avond ervoren al gepakt, met fruit en mueslibars, genoeg water en een extra warme broek en een rolkraagtrui, en wat ehbo-gerief. Je weet immers nooit op een berg in de winter...

Tijdens de busrit al een mooi zicht gehad op Mount Doom, die me het grootste deel van de dag ging vergezellen.
Om 8u dan begonnen aan de tocht, van het westen, met eerst ongeveer een uur ongeveer vlak, en dan begon de klim, in totaal 900m. In het begin ging het nog redelijk gemakkelijk met al een paar knappe panorama's, maar hoger gingen er zeker nog volgen... Ongeveer halverwege begon het steilste stuk, en daar hadden ze treden gemaakt, dus dat ging wel redelijk gemakkelijk, hoewel het toch nog wel een heel aantal trappen waren en redelijk snel stegen. Heb onderweg toch wel een paar keer moeten uitblazen. Eens het steilste stuk voorbij volgde een stuk vlakte, tussen de Tongariro-vulkaan en de Ngauruhoe-vulkaan in. En dan volgde het laatste stuk steigen, wat minder steil was dan daarvoor, maar een pak moeilijker, want het pad en de berg lag vol sneeuw en ijs daarboven (temperatuur was rond het vriespunt). Je moest echt zien en voelen waar je je voeten zette en je met je handen vasthouden zodat je niet naar beneden kon schuiven. Gelukkig had ik goed materiaal (o.a. mijn Merino thermisch ondergoed, lekker warm), zoals mijn bergschoenen, want heb er daar een paar in een trainingsbroek en sportschoenen zien passeren... Die moeten het lastig gehad hebben.

Nog geen 3 uur na de start stond ik al op het hoogste punt van de route (en ben op mijn dooie gemak naar boven gestapt, genietend van elk ogenblik, heb me absoluut niet gehaast). Vandaar splitsten er twee routes zich af, een naar de top van Mount Doom, de andere naar de top van de Tongariro. Aangezien er te weinig daglicht was om een top te doen, werd ons door de organisatie afgeraden om een top te doen. Ben samen met een Amerikaan en twee Deense meiskes toch afgeslagen richting de Tongariro-summit, of die voor een deel te doen, aangezien we eigenlijk toch tijd over hadden. En op het hoogste deel van die dag werd dan deze foto genomen, met Ngauruhoe/Mount Doom op de achtergrond.

P1000439.jpg

Was een prachtig uitzicht vandaar, overal waar je keek. Lake Taupo aan de ene kant, de vlakte met Mount Taranaki aan de andere kant. Echt geweldig.

De afdaling leidde nog langs enkele bergmeren, smaragdgroen, en door een 'saaier' gedeelte aan de andere kant, door bush en bos.

Uiteindelijk om 16u, na veel pauze genomen te hebben, en te genieten van het uitzicht, moe maar uitermate tevreden van de tocht, toegekomen aan de parking voor de shuttle terug naar Whakapapa.

Dan 3 uur verder naar het Zuiden gereden, naar Wanganui, en daar overnacht - want voelde de vermoeidheid - in de prachtige Anndion Lodge, een heel gezellig ingerichte herberg, ongelooflijk huiselijk gevoel dat je daar had, en supervriendelijke mensen. Geweldige sfeer/energie daar, ook al was ik daar alleen met nen oudere meneer. Wat die mensen daarvan gemaakt hebben. Ge moet maar eens gaan zien op http://www.anndionlodge.co.nz/index.php

Cheers!

Geplaatst door Kenneth NZ 22:10 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged tourist_sites Reacties (1)

Skydiven Kicks Ass!!

Take your parachute, and jump!

sunny 16 °C
Bekijk New Zealand op Kenneth NZ's reiskaart.

Aangezien mijn sprong pas gepland was om 11u, kon ik eens uitslapen. Om 9u opgestaan, eens door het raam gekeken, en YES! Goed weer, beetje wolken maar, dus veronderstelde dat de sprong wel zou kunnen doorgaan...

Om 10u40 naar het Visitor Center voor confirmatie en idd. All Go. Whoehoe! Wordt Kicken.

Om 11u kwam er dan een busje ons ophale, mij en twee meisjes uit Engeland. Ook voor hen was het de eerste keer. Spannend! In het busje dan een disclaimer moten tekenen dat ik dat op eigen risico deed en wist dat het 'could lead to serious injury or death'...

Na een korte briefing in een jumpsuit gehesen , en hop onmiddellijk naar het vliegtuigt, net groot genoeg voor 8 personen, 3 duosprongen en twee cameramannen. Prachtig zicht op Lake Taupo en het Tongariro National Park van daarboven. En dan op 12 000 voet was het de beurt aan de twee meisjes, schuifel naar de deur en hop, ze waren weg. Ik bleef zitten tot 15 000 voet. Ik heb een zuurstofmasker gekregen omdat de lucht daarboven redelijk ijl is. En dan groen licht! Goed vastgeriemd aan Ryan, met begeleider, en OK gekregen van Michelle, mijn cameravrouw. Schuifel naar de deur, benen eruit, korte blik naar beneden... Miljaar, da's hoog. Dan hoofd achterover, 'bend like a banana' en hop...

MEGA KICK dat ge daarvan krijgt! Uit een vliegtuig vallen... razendsnel naar beneden, +- 1 minuut vrije val... Wel moeilijk om te ademen daarboven, dor de ijle lucht en de snelheid waarmee je valt, maar wel een fameuse kick. Onderweg wat gelachen naar de camera en genoten van het zicht. En dan 1 minuut later, parachute open en hop, in een paar seconden van ikweetniethoesnel naar rustig hangen in de lucht. Aaaaahhhh, blij dat de parachute openging... :) En dan genoten van het zicht. Prachtig! En dan uiteindelijk mooi geland bij de luchthaven. Wat een belevenis was me dat... Hier is een foto, maar eentje, want de bestanden zijn redelijk groot en anders kan ik er geen andere meer opzetten later!

IMG_0015.jpg

Het is een thumbnail, dus ge kunt er op klikken en dan ziet ge die in het groot.

Na het skydiven doorgereden naar Whakapapa Village in het Tongariro National Park, voor de Crossing de volgende dag. Had gedacht dat daar toch meerdere eetgelegenheden gingen zijn, maar het enige was Chateau Tongariro, een megachique kasteel. Tja... en ik had honger, dus ik in mijn beste kleren: een trekkingbroek, stapschoenen, t-shirt met lange mouwen en ne fleece naar binnen... Aan de balie gevraagd of ik er mocht eten, hij bekeer mij zo ne keer en ik mocht het aan het restaurant gaan vragen of ze 'casuals' namen die avond. De maitre d'hotel zat achter een balie en zo kon ze enkel maar mijn zwarte fleece zien, en ik mocht binnen... Tot ze zag welke broek en schoenen ik aanhad, ze keek zo ne keer, maarja, ik was binnen he! Tussen al dat chique uitgedost volk. Die vonden het nog wel redelijk sympathiek.

Mega chique decor, uitstekende service (ze vroeg in het begin welk soort water ik wilde... zo'n type klasserestaurant, dacht eerst nog ne Spa reine van 2002 te vragen, maar heb mij toch maar koest gehouden...). en als je in zo'n decor zit, moet je je toch laten gaan, dus voorgerecht: seafood platter, met o.a. tonijncarpaccio met ponzu cirtus dressing en tempura wasabi oysters met creole remoulade, als hoofdgerecht beef tenderloin met bospaddestoelen met geitekaasgratin en porcini parfait, en als dessert een heerlijke chocolademousse met lavendelijs. En om te drinken ne goeie NZ Pinot Noir. Voila. Ik moet jullie niet vertellen dat het zeer lekker was zeker ? :)

Volgende post: de Tongariro Crossing!

Geplaatst door Kenneth NZ 9:36 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged air_travel Reacties (3)

Rotorua Agrodome, Golf en richting Taupo

Over schaapjes, golf en een waterval

semi-overcast 16 °C
Bekijk New Zealand op Kenneth NZ's reiskaart.

Gegroet beste dagboekkinderen!

Na het allerlaatste telefoontje van de White Island tour, dat de tour voor vandaag afgelast is, of wat had je gedacht, surprise, surprise; had ik een hele dag ter mijner beschikking om richting het Zuiden te trekken, richting het Tongariro National Park. Maar ik moet daar pas over 2 dagen zijn, aangezien de weersomstandigheden voor morgen toch niet goed zijn om de oversteek van de vulkaan te doen. Dus heb tijd genoeg om op mijn gemak de interessante dingen langs het traject daarnaartoe te verkennen.

Ik ben wel eerst nog naar de Agrodome in Rotorua geweest. Dat stond eerst niet in mijn planning, maar aangezien ik toch tijd genoeg had, kon ik dat maar doen, en ik ben blij dat ik het gedaan heb, het was heel leerrijk.

De Agrodome is eigenlijk een hele grote kinderboerderij voor volwassenen, en kinderen. Eerst was er een show met alle 19(!) schapenrassen die je in NZ kan vinden. En daar waren wel een paar hele mooie exemplaren bij (nee, niet zo mooi dat het liedje over schapenne*ken spontaan in mij opkwam ;) ) o.a. ook een Merino-schaap, het prijsbeest hier, met zijn perfecte wol, waar onder andere het Merino Icebreaker thermisch ondergoed dat ik in Auckland gekocht heb, van gemaakt is. De show was compleet met schaapscheren (waar je blijkbaar 3 jaar over doet vooraleer je het volledig onder de knie hebt) in +-1 minuut, schaapherdershondenshow en lammetjes de fles geven. Was wel een plezante show, en daarna mocht iedereen eens het podium op voor een fotoshoot met de lieve beestjes. Deed mij wel even aan Bobo denken, het schaap dat we vroeger thuis hadden.

Na de show volgde dan een toer door de uitgestrekte boerderij, met o.a. pony's, soorten zwijnen, een kiwi-plantage (waar we Kiwi-wijn mochten proeven, best wel ok, maar niets spectaculairs), vijgen-en olijvenplantage, lama's, alpaca's (lijkt een beetje op ne lama), rendieren en... koeien, maar wel speciale koeien. Best wel leerrijk en interessant. Ik zie mezelf nog schaapherder worden op het Zuidereiland... hehe.

Dan ben ik in een van de 6(!) golf courses van de stad een paar balletjes gaan slaan op de driving range. NZ is het land met zowat de meeste golfparcours per capita van de hele wereld, en het is hier dus heel goedkoop om wat te komen golfen. Maar 8eur voor 110 balletjes, in Belgie zou dat veel meer zijn, als je dat al kan als niet-lid van een club. Gelukkig was er een dame die me wat tips gaf ivm met mijn techniek, want het was wel al een tijdje geleden en bakte er in het begin bitterweinig van. Maar gelukkig had ik na verloop van tijd weer de goede houding beet, hoewel ik nog niet echt tevreden ben met het resultaat. Zal nog eens moeten oefenen op een andere driving range, later tijdens de reis.

Na het golfen dan doorgereden naar het Zuiden, niet zo ver, een uurtje maar, en onderweg even gestopt aan het Vulcanic Activity Centre, voor wat wetenschappelijke uitleg over de vulkanen in de streek enzo. Was wel ok, maar ook niet zo bijzonder goed. Wat verder was er ook een Prawn Farm, waar ze grote garnalen, gamba's enzo kweken in geothermisch, warm water. Heb het van ver eens bekeken, want het stelde precies niet zoveel voor.

Nog een beetje verder was er dan de Huka Falls, waar er een rivier met donderend gebulder door een opening een paar meter naar beneden in de rivier stortte(zoals veel watervallen doen). Was wel tof om te zien, zeker als je weet dat er per seconde genoeg water naar beneden viel om twee olypimpische zwembaden mee te vullen.

Daarna toegekomen in Taupo, een stadje aan een meer, vlakbij Tongariro National Park (je ziet de vulkaan al liggen!). En blijkbaar is Taupo zowat de skydive(parachutespringen)-hoofdstad van de wereld met +-30 000 sprongen per jaar. Dus wat doet ne mens dan... Ja hoor, ik heb voor mezelf een sprong geboekt! Als het weer morgen meevalt, ga ik vanaf 15000 voet (4572 meter)(!) een tandemsprong doen. Jihaa! Dat gaat kicken worden. 60 seconden vrije val, en dan genieten van het zicht boven het meer en van de nabijgelegen vulkanen. Whoehoe! En er springt ook iemand mee met een camera om alles op DVD vast te leggen, en ik krijg ook een CD met foto's, dus misschien kan ik morgen wat foto's op mijn blog zetten ook. Heb dus iets geweldigs om naar uit te kijken morgen!
En morgen weet ik ook of het weer dinsdag goed genoeg is om de Crossing over de Tongarirovulkaan te doen. So fingers crossed voor allebei!

Geplaatst door Kenneth NZ 19:08 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged educational Reacties (0)

(Berichten 31 - 35 uit 49) « Pagina .. 2 3 4 5 6 [7] 8 9 10 »