Een Travellerspoint blog

Door deze auteur: Kenneth NZ

Live from the Taipei VIP Airport Lounge: extra foto's!

Nog wat foto's uit NZ

storm 34 °C

Ik heb vandaag in Taipei dezelfde free tour gedaan als in de heenreis. Dus langs dezelfde toeristische attracties. Ik moest mij toch met iets bezighouden, want check-out in het hotel was om 12u en mijn vlucht vertrekt pas om 23u...

Dus voor die dingen, gelieve "step one: Taiwan" eens na te lezen.

Rond 17u terug in de luchthaven, en daar 2.5u mij beziggehouden met een beetje Taiwanees eten, de krant lezen en een beetje verveeld rondlopen, tot ik om 19u30 mijn bagage kon inchecken. Toen kreeg ik ook mijn VIP Airport Lounges-vouchers, voor hier in Taipei en zelfs voor mijn tussenlanding in Bangkok! Dus onmiddellijk door de controle en immigratie gegaan, recht naar de lounge, waar ik mijn opnieuw tegoed gedaan heb aan al het lekkers hier aanwezig.

Ondertussen ook de tijd gehad om wat extra foto's van NZ up te loaden. Het zijn de laatste voor juni, want ik zit aan 99% van mijn toegestane capaciteit.

Hier zijn ze:

Foto van het kayakken op de Milford Sound:

P1000784.jpg

Een Kiwi-vrouwtje uit Otorohanga (goed kijken):

P1010032.jpg

Kowhai!

P1010085.jpg

En mezelf na de beklimming van Roy's Peak in Wanaka:
P1000698.jpg

Voor andere foto's zullen jullie jammer genoeg moeten wachten tot in juli!

Groetjes en tot binnenkort, ik ga nog wat verder eten en drinken en dan playstation op groot scherm spelen!

Kenneth

Geplaatst door Kenneth NZ 20:46 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged tourist_sites Reacties (0)

Bye Bye New Zealand

The inevitable journey home...

semi-overcast 13 °C
Bekijk New Zealand op Kenneth NZ's reiskaart.

Toen ik de vorige post aan het typen was, kwam een van de uitbaters van de Globe-bar van het hostel aankondigen dat ze gratis pizza's uitdeelden die avond. Dus voor het avondeten hoefde ik al restaurantje te zoeken. In de bar dan mezelf te goed gedaan aan een heel assortiment van pizza's (beetje te vergelijken met het buffet van pizza hut, maar dan betere pizza's). En met een goed buikje vol dan nog eens een kijkje gaan nemen in het casino, maar toch besloten om geen geld weg te gooien, want in tegenstelling tot de namiddag, waren de meeste tafels voor het grootste deel bezet met ervaren spelers. En ik had maar 20 dollar meer (10 euro), en de minimum inzet bij blackjack was 10 dollar, dus ik zou in het slechtste geval twee keer kunnen spelen hebben. Voor roulette was het minimum 2.5 dollar, maarja, de kans dat ge daar met een klein startbedrag met een valies vol geld kunt buitenwandelen is redelijk beperkt...

Daarna nog met een kamergenoot een paar pintjes gaan drinken in de bar beneden. Muziek en ambiance waren wel goed, maar hier werd ook duidelijk dat de pils niet echt van de sterkste kant was. Ik schat 3.5 - 4%. En na 4 'pints', die elk 6.5 dollar kosten = 3.75 euro, en nog niks te voelen qua alcoholintoxicatie (=zattigheid) het toch maar rond 1u voor bekeken gehouden. Checkout was immers om 10u, en wou toch niet te moe aan de terugreis beginnen.

's Ochtends dan nog een beetje ontbeten (had nog een kiwi over), en nog een laatste wandeling gemaakt in Queen Street, de hoofdstraat hier in Auckland, en dan rond 11u30 de Airbus-shuttle naar de luchthaven genomen. Mijn avontuur hier in NZ zat er definitief op. :(

Bagage ingecheckt, en zoas beloofd een voucher gekregen voor de VIP-Lounge. Maar voor ik daar geraakte moest ik eerst nog langs immigratie passeren, en daar moest iedereen blijkbaar ook een departure-tax betalen. Handige manier om snel nog wat geld af te troggelen (na het toch wel aanzienlijke bedrag dat ik hier gespendeerd heb en in hun economie gepompt heb). Enfin ja, tax was 25 dollar, en gelukkig had ik toevallig nog net 25 dollar over.

Dan direct doorgewandeld naar de VIP-lounge, waar ik in een mooi en luxueus decor zowel het buffet als de bar geplunderd heb. Gedurende een 45 minuten daar dan genoten van het lekkere eten, sloten bacardi-cola's en rode wijn gedronken heb, terwijl ik tegelijkertijd op de P;aystations daar wat gespeeld heb. Normaal gezien ging de hostess afroepen wanneer het boarden begonnen was, maar toen ze dat een kwartier na het initiele uur nog niet gedaan had, toch maar naar de gate gegaan, en maar goed ook, want ze waren net bezig aan de final call. Dus als een van de laatste het vliegtuig op, opnieuw aan een nooduitgang, dus beenruimte genoeg.

Gedurende de 11u durende vlucht dan een viertal films bekeken: Vantage Point, Definetely maybe, nen tekenfilm a la the Grinch en The Spiderwick Chonicles, ook ne kinderfilm (twas al laat he, dan gaat het verstand in child-mode).
Voor de rest niet veel te beleven uiteraard, beetje geslapen, wat gegeten,... Tja, tis een vliegtuig he. Buiten aan de stewardessen gaan zagen voor extra nootjes en drinken, valt er niet veel te doen.

Na de landing in Taipei dan opnieuw een hotel-voucher gekregen voor het Chuto Plaza hotel, hetzelfde als de vorige keer. En dan moe en niet moe in bed gekropen. Het was toen middernacht hier in Taiwan, en vier uur 's ochtends in NZ. Echt moe was ik niet, wegens nog te alert van het luchthavengedoe.

Geplaatst door Kenneth NZ 9:31 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged air_travel Reacties (0)

Byebye Kowhai en Sky Tower

Vaarwel trouwe metgezel en mooi zicht vanop de grootste toren op het Zuidelijk Halfrond

semi-overcast 13 °C
Bekijk New Zealand op Kenneth NZ's reiskaart.

Voor de verplichte uitcheck om 10 AM heb ik dan van de gelegenheid gebruik gemaakt om Kowhai uit te kuisen, al het afval weg te gooien en al mijn gerief terug in mijn rugzak te proppen. Wel een beetje een contrast met het inpakken dat redelijk ordelijk en gestructureerd verliep. Nu was het gewoon alles er in proppen, goed duwen zodat alles er in kon, en zien dat ik de dingen die ik nog nodig ging hebben (zoals propere kleren voor de terugreis en toiletgerief) bovenaan lagen. Mijn kleinere rugzak zit nu ook veel meer gevuld, met massa's brochures (als herinnering en voor geinteresseerden die het hier ook allemaal eens willen komen bekijken en doen) en souvenirs die ik onderweg opgepikt heb.

Het was maar een 20 km meer van het park tot aan het stadscentrum van Auckland, waar ik Kowhai terug naar zijn stal moest brengen, en een klein half uurtje later heb ik dan mijn trouwe metgezel, Kowhai, die me gedurende 42 dagen tijdens mijn rondreis gezelschap heeft gehouden, mij overal veilig gebracht heeft waar ik wilde, zijn uiterste best gedaan heeft om over alle bergen en heuvels te geraken, en zelfs op het juiste ogenblik een platte band heeft gekregen! Ik kon geen betere compagnon wensen. En deze middag dan, na 7227 km (qua afstand en numerieke symboliek kan dat tellen!), was de cirkel van mijn road trip rond, waren we weer waar we 42 dagen geleden vertrokken waren. Bedankt voor alles, Kowhai!

Ik ben dan terug gaan inchecken in hetzelfde hostel waar ik heb overnacht toen ik hier voor het eerst aankwam (kwestie van gemak: de airportbus passeert hier vlakbij en ik weet dat het hier in orde is, en 't is knal in het centrum). Aangezien ik dus nog een namiddag tijd had, ben ik naar de Sky Tower geweest, het enige dat ik hier nog niet gedaan had toen ik de stad voor het eerst verkende. De Sky Tower is een toren van 328m hoog, en waar je naar een observatiedek op 220m hoog kon. Daar dan genoten van het prachtige uitzicht over de stad en de streek. Het zonnetje scheen voor de verandering nog eens, dus ik kon mooi Rangitoto-island zien, de vulkaan waar ik op mijn eerste dag hier naar boven ben gestapt. Was wel leuk om ook Mount Eden en One Tree Hill, de andere heuvels van de stad waar ik ook op gewandeld heb, nog eens te zien. Boven dan ook nog een cappuccino gedronken en daar van het uitzicht op de baai blijven genieten, ik had toch alle tijd en had geen andere plannen.

Eens terug beneden in het Sky Tower complex het casino eens binnengewandeld (de eerste keer dat ik een echt casino binnengegaan ben), waar veel mensen op van de machines aan het spelen waren (soort slots, maar anders), en redelijk veel tafels met blackjack, roulette, en nog een paar andere spelletjes die ik niet ken, zelfs een paar Aziatische, want ik denk dat ongeveer 60% van de spelers daar in het casino Aziaten waren. Zelf heb ik niet gespeeld, ik ken namelijk de finesses van de meeste spelletjes niet, dus ik denk dat ik de eerste keer in een casino in Belgie zal spelen, bijgestaan door iemand die er wel wat van kent (kandidaten, meldt u gerust aan!).

Dan nog wat gaan souvenirshoppen, en achter de computer gekropen om deze post te typen.
Vanavond ben ik van plan om nog wat te gaan eten, misschien toch nog een klein gokje te wagen in het casino, wie weet, en dan eens een kijkje te gaan nemen in de Globe-bar hier beneden. Ik heb namelijk nog zo'n 2 for 1- bon voor een gratis pint, die ik de vorige keer niet gebruikt heb. En dan gaan slapen voor mijn laatste nacht op NZ-bodem, want morgen is het avontuur hier onherroepelijk voorbij! Jammer maar helaas. Anderhalve maand lijkt lang, maar de tijd is hier echt voorbij gevlogen, ongelooflijk hoe snel dat gaat. Maar ik heb er met volle teugen van genoten, ik heb alles gedaan wat ik wilde doen (op een uitzondering na), en ik kan zeer tevreden terugkijken op een uitzonderlijk avontuur en een uitermate geslaagde vakantie!

Geplaatst door Kenneth NZ 19:54 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged tourist_sites Reacties (1)

Mount Te Aroha en the final Thermal Pool

De laatste beklimming, afgesloten met de laatste keer weken in een thermal pool...

semi-overcast 13 °C
Bekijk New Zealand op Kenneth NZ's reiskaart.

Die ochtend leek het weer toch al wat beter dan de laatste dagen. Hopelijk ging dat zou blijven tijdens mijn voorlaatste dag hier, want ik was van plan om vandaag mijn laatste hike te doen, op Mount Te Aroha, 950m hoog.

Eerst nog voor het grootste deel Kowhai uitgekuist, zodat ik daar de laatste dag niet heel veel tijd aan moest besteden, en dan richting Te Aroha Domain, waar o.a. de thermal pools zijn gevestigd en de track naar de top begint.

Normaal gezien duurt de tocht naar de top 2.5 uur, maar athletisch en ondertussen goed getraind als ik ben, bereikte ik na 1.5 uur al de top. Het was wel een plezante klim. Nog een laatste keer in de bossen, op een redelijk steil pad, af en toe handen ook moeten gebruiken om via rotsen en boomwortels naar boven te geraken. En het leek zeker langer dan 1.5 uur te duren, dus zeker en vast een goeie klim om af te sluiten, Boven dan een mooi zicht gehad op de Waikato-provincie langs de ene kant en de Bay of Plenty aan de andere, hoewel langs die kant de wolken toch wel het zicht enigszins belemmerden. Omdat er boven toch ook wel een stevige wind waaide, niet echt heel lang daar gebleven, boterhammetje gegeten en mijn laatste afdaling hier in NZ aangevat. De afdaling was even leuk als de klim, door de sommige moeilijkere stukken, en uiteraard ook minder vermoeiend.

Rond 13u30 dan terug beneden, ongeveer 3.5 uur ben ik onderweg geweest. Omdat deze fysieke inspanning beloond moet worden, en mijn laatste tocht in schoonheid moest eindigen, had ik ook 45 minuten in een thermal pool geboekt. In tegenstelling tot de andere pools die ik hier bezocht heb, waren dit geen 'public pools', maar kon je een prive-bad afhuren voor een half uur of 45 min. En als je iets doet, moet je het goed doen, dus ben ik voor de volle 45 minuten gegaan. In een prive-ruimte had je dan de kleedkamer en douche, en in een ander gedeelte het bad zelf, groot en rond, uit Kauri-hout, tot aan de rand gevuld met thermal water, lekker warm. Je kon via kranen zelf de temperatuur regelen, en je kon ook de 'spa' aanzetten, wat voor een jacuzzi-effect zorgde. Daar heb ik dus 45 min goed in kunnen weken en genieten, relaxen na mijn inspanning. De stoffen in het water zorgen ervoor dat je huid echt superzijdezacht aanvoelt. Hemels.

Die 45 minuten zijn uiteraard weer veel te snel voorbij gegaan, en daarna ben ik verder gereden richting Auckland, de eindbestemming van mijn reis. Waar ik Kowhai de volgende dag terug moest gaan binnenbrengen. Ik had verwacht dat er onderweg naar Auckland toch nog iets interessants te zien ging zijn en ik onderweg wel ergens nog kon parkeren en overnachten, maar dat was noppes. De hele rit van Hamilton richting Auckland was lelijke lintbebouwing van industrieterreinen, afgewisseld met stadjes waar er niks te zien was, en dus ook geen holiday-campervanpark was. Af en toe nog overwogen om gewoon ergens op straat te gaan staan, maar toch besloten om het niet te doen, kwestie van geen problemen te zoeken op mijn laatste nacht. It just didn't feel right.
De hele streek was trouwens een groot contrast met het Nieuw-Zeeland waar ik de laatste anderhalve maand in vertoefd heb. Veel verkeer, drukte, totaal iets anders dan de weidse landschappen en rustige wegen, waar je amper iemand anders tegenkomt. Dat was wel even aanpassen. Wat gaat dat geven als ik terug in Belgie ben?!

Uiteindelijk dan ik de campervanholidayparkbrochure een park gevonden in Manukau, een buitenwijk ten Zuiden van Auckland, waar ik terecht kon voor de nacht. Het was trouwens een stormachtige nacht, met het ene onweer na het andere, dus dat heb ik hier dan ook weer eens meegemaakt. 's avonds dan in de keuken een beetje de rest van al het eten dat ik over had opgegeten (o.a. penne uit blik, maar het smaakte beter dan het klinkt :) ) en wat TV gekeken en ge-internet. Dan gaan slapen, voor de laatste nacht in Kowhai, met stevig getokkel van regendruppels op het dak, blij dat ik een veilige plaats had gevonden.

Geplaatst door Kenneth NZ 19:24 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged tourist_sites Reacties (0)

Waitomo Main Cave, Otorohanga Kiwi's en Wairere Falls

De gewone toerist uitgehangen in Waitomo, Kiwi's gaan zien en naar de top van een waterval gestapt

rain 10 °C
Bekijk New Zealand op Kenneth NZ's reiskaart.

Na mijn ongelooflijk grot-avontuur van gisteren, wilde ik toch ook nog de Main Cave van Waitomo zien waar de meeste toeristen voor komen. De eerste tour was om 9u, en die heb ik dan gedaan omdat ik toch al wakker was. Blijkbaar was ik de enige die toen al wakker was, want ik was de enige deelnemer in de tour. Ik heb dus een prive rondleiding gekregen! Als eerste van de dag de grot in, alles stil, geen andere groepen voor of achter me, enkel de rust en het gedruppel van water. De gids heeft me toen ook een stukje van de grot laten zien waar groepen normaal gezien niet komen, dus dat was ook een meevaller. Mooie grot, dat wel, en groot, veel groter dan de andere van gisteren, mooi verlicht ook. En dan op het einde van de tour een bootje in en door de glowwormgrot gevaren (en hiervoor was ik eigenlijk gekomen). Een immense grot, pikdonker, met aan het plafond duizenden glowworms! Net sterren aan de hemel, gloeiend in verschillende sterkte. Echt magisch. Voor de eerste Maori was dit een heilige plaats, en de eerste blanke is er maar +-120 jaar geleden ingegaan. Echt wondermooi. Net een sprookjeswereld. Ik ben blij dat ik deze extra tour nog gedaan heb, het was zeker de moeite waard en heeft al mijn verwachtingen ingelost.

Nu ik zowat gedaan heb wat Waitomo te bieden heeft, ben ik doorgereden naar Otorohanga, een klein stadje 11km ten Noorden van Waitomo, waar er ook een Kiwi-huis is. Het is ongeveer een maand geleden dat ik mijn eerste Kiwi gezien heb (in Rotorua), dus ik wou er wel nog een paar zien, op het einde van mijn reis, nu dus. Er waren twee kiwi's, een mannetje en een vrouwtje, zeer actief bezig met het zoeken naar eten. Het vrouwtje is groter dan het mannetje, en dat was wel een redelijk groot beest, in vergelijking met de eerste kiwi's die ik gezien had (want dat waren mannetjes). Heb geprobeerd wat te filmen met mijn fototoestel, we zullen zien wat dat geeft, want het was daar redelijk donker. Ik vond het tof nog wat kiwi's gezien te hebben, maar het Kiwi-huis in Rotorua was toch beter. Nu was het enkel achter glas en in Rotorua niet, daar kon je echt dichtbij de kiwi komen zonder glas ertussen, en dat geeft toch een veel aangenamere ervaring. Maar toch tof om die boeiende beestjes nog eens te zien.

Aangezien ik nu twee dagen extra heb gekregen, nu mijn vlucht twee dagen uitgesteld is, moest ik die tijd zien in te vullen. Op mijn to-do-lijstje stonden ook nog de Wairere Falls, een grote waterval niet zo heel ver van Otorohanga vandaan, een 50 km maar. Onderweg ook nog langs Matamata gepasseerd, waar Hobbiton, de woonplaats van de hobbits uit Lord of The Rings opgenomen is. En ze zijn er daar wel fier op. Borden en standbeelden van LOTR-figuren sieren het straatbeeld. Je kon ook een tour doen naar de echte filmsetlocatie, maar echt veel was er toch niet meer te zien volgens de foto's, dus dat maar overgeslagen en verder doorgereden naar de Wairere Falls. Daar heb ik dan een tocht naar de top van de waterval gedaan. Het duurde iets meer dan een uur voor ik boven was, het bovenste deel van het pad was lekker modderig door de regen, maar mezelf toch weten recht te houden. En dan bovenaan de waterval kunnen zien hoe een op het eerste zicht rustig kabbelend riviertje ineens 150m naar beneden stort. Bovendien stond er boven redelijk veel wind, waardoor zelfs een deel van het water terug naar boven werd geblazen, recht in mijn gezicht natuurlijk! Was wel spectaculair, om daar te staan en de wind en het opzwiepende water te weerstaan. In no time waren mijn jas en broek doorweekt, maar gelukkig bleef ikzelf droog. Toch goed materiaal hoor, Jack Wolfskin.

Eens terug beneden dan naar Te Aroha gereden, want daar was nog een berg van 950m waar je naar boven kon stappen, en dat ging mijn activiteit voor de volgende dag worden. In het enige campervanpark daar genesteld voor de nacht, en mijn avond wat gevuld met internetten en tv kijken, terwijl buiten het stevig regende en waaide. Op de radio vertelden ze dat de winter eindelijk in het land was, met sneeuw en hagel in het Zuidereiland, en fikse regen en onweer in het Noorden. Het lijkt alsof ik hier net op tijd vertrek :) Hoewel ik de laatste dagen toch ook al flink mijn deel van de regen gekregen heb om mij een goed beeld te kunnen vormen hoe het heel mijn reis had kunnen zijn. Gelukkig was het niet zo en heb ik voor 85% prachtig stralend weer gehad!

Geplaatst door Kenneth NZ 13:46 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged tourist_sites Reacties (1)

(Berichten 1 - 5 uit 49) Pagina [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 »