Een Travellerspoint blog

Gruesome Twosome i.p.v. the Lost World in Waitomo

Zonder twijfel the Ultimate Caving Experience!

rain 10 °C

Normaal gezien ging ik dus in Waitomo the 7h Lost World Tour doen, en hele dag ondergronds, amateur-speleoloogje spelen. Nu was er een kleine kink in de kabel. Door de zware regenval van de laatste dagen, en vorige nacht was niet anders, was het waterpeil van de rivier waar de grot door loopt, zo hard gestegen dat de hele grot ondergelopen was, en er van een 7h Lost World geen sprake kon zijn.

Maar geen nood, de touroperator heeft me een andere, en achteraf gezien veel betere, tour voorgesteld: de Gruesome Twosome. In de voormiddag was er eerst de 4 h Lost World tour, een verkorte versie van de volledige dag, zonder het natte gedeelte. Eerst een busrit van ongeveer 25 minuten, met enkel twee deelnemers, nl ik en een Duitser, en de begeleider, beetje prettig gestoorde Maori, die voor de gelegenheid ook zijn ietwat simpele maar sympathiek neef had meegebracht. Toegekomen op het terrein een overall aangedaan, laarzen, een helm, speleolooglamp op de kop, en klimgordel. Een goeie 100m gewandeld, soms onszelf vasthaken aan veiligheidstouwen, omdat heel de omgeving hier vol diepe putten ligt. En dan een eerste keer mogen turen in een diep gat, ongeveer 70m diep. Zeer diep. En dan een beetje verder volgde de echte rappel, of abseil zoals ze het hier noemen: maar liefst 100m(!) diep, in een enorme schacht, recht in de 'Lost World'. Goed beveiligd en goeie instructies gekregen hoe het rappelgerief precies werkt en wat je moet doen om je te laten zakken en te remmen enzo, en dan je zachtjes naar beneden laten zakken. Ongelooflijk mooi zicht op de schacht waarin je zakte, met de mist die onderaan opdoemt. Het heeft ongeveer een 10tal minuten geduurd vooraleer we de bodem bereikten. Geweldig.

Daarna volgde dan een tocht door de grot, over rotsen, tussen spleten kruipen, tot we geen daglicht meer zagen. Daar hebben we dan even naar de glowworms kunnen kijken, van heel dichtbij. Boeiende wezens wel. Die hangen gewoon tegen het plafond, hun staart geeft licht om beestjes te lokken, die dan verstrikt raken in een soort kleine vislijnen die de worm naar beneden laat hangen.

Na de glowworms dan terug naar boven geklauterd via een 30m hoge ladder. Ik was wel content dat ik boven was, want bij de laatste 10m begonnen mijn handen toch wat te verkrampen van de kou en de modder van mijn voorgangers. Dat was dan deel 1, heel spectaculair was de rappel, de grot was iets minder, maar de glowworms en de ladder best nog wel de moeite.

Om 15u volgde dan deel twee: Haggas Honking Holes (genoemd naar iets van Dr Seuss, ik weet ook niet wat).

Na een kortere busrit naar een totaal andere grot, een zwembroek wetsuit aangedaan, want het tweede deel ging nat worden! Ook opnieuw laarzen, helm en speleolooglamp, en klimgordel. Na een korte oefening hoe het abseiltuig te gebruiken (iets uitgebreider dan de vorige, want hier gingen we iets extremers doen) dan opnieuw de grot in voor wat ongeveer het grootste avontuur dat ik hier in Nieuw-Zeeland gedaan heb.

Het eerste gat waar we in moesten om onder de grond en in een heuvel te geraken was al geen sinecure. Ik kon mijn lange benen best gebruiken om van een rots op de ladder te geraken. En dan even verder volgde de eerste abseil/rappel, van een waterval!. De eerste rappel was ongeveer 20m diep, in het donker - behalve je koplamp, terwijl het water op en over je naar beneden stort. Waanzinnige kick dat je daarvan krijgt. De volgende abseil volgde een beetje verder, na kruipen en klimmen en wringen tussen de spelonken in de grot. De tweede was nog intenser dan de eerste. Iets minder diep, maar het water stortte met een veel grotere kracht naar beneden, en toen je beneden was, volgde eigenlijk het tweede deel van die abseil. Je moest op handen en knien opnieuw door de waterval kruipen, in een gat waar ik in die houding net doorkon, met mijn kin net boven water. Geschift. En al die tijd het donderende geraas van die waterval over je... Ongelooflijk. Toen volgde de derde en laatste abseil van een waterval, door een gat dat te smal was om te abseilen, dus waar de gidsen (twee zeer ervaren begeleiders), je door het gat naar beneden lieten zakken, en waarbij jij moest zorgen dat je benen goed gesloten waren en hoofd en ellebogen goed samenhouden, met alweer diezelfde ondergrondse rivier die op je kop dondert. Amazing.

Na die drie rappels begon onze weg terug naar boven, klimmen en klauteren (soms zoals rotsklimmen, beveiligd, op een verticale muur, maar met laarzen aan i.p.v. klimschoenen. Twee keer moesten we ook door smalle spleten kruipen, waar ik net door kon, en me adhv een touw erdoor moest trekken. En op het einde moest ik echt in een sluippositie door een doorgang, met alles behalve mijn hoofd in het water, mijn armen recht vooruit (anders kon ik er niet tussen :) ) mezelf er dan net door kunnen wringen. Dit was echt speleologie ten top. Het grootste avontuur dat ik hier in NZ heb uitgestoken. Echt een waanzinnige kick. Iedereen die buiten kwam was echt in de wolken over die ervaring. Echt geweldig.

Achteraf gezien ben ik dus uitermate tevreden dat de 7h Lost World vervangen werd door deze combinatie. Het was een waanzinnig avontuur dat het beste combineert, dat ik voor dezelfde prijs gekregen heb (want was normaal 100 dollar duurder), en omdat ik normaal lunch en dinner ging krijgen in de Lost World, heb ik nog gratis foto's ervan gekregen als compensatie erbovenop!

's Avonds dan nog in de plaatselijke kroeg gaan eten met drie Canadezen die ook aan het tweede deel hadden deelgenomen, alle vier nog volledig opgefokt door de adrenaline en samen het hele avontuur aan het hervertellen en opnieuw aan het beleven.

Ik heb Waitomo als mijn laaste hoogtepunt bewaard, op het einde van mijn journey, en ik ben echt blij that I saved the best for last!

Geplaatst door Kenneth NZ 20:20 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Tagged tourist_sites

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Moar Kennethje toch, watadde gij allemaal meemaakt en durft, 't is nie te doen ! Ik vertrek morgen ook op reis, maar meer 'familiaal' getint, if u know what I mean... France en de Spaanse Pyreneeen. Nu ja, minder spectaculair, maar ik kijk er toch ook geweldig naar uit. Ben blij je reisverhalen te hebben gelezen en verlang om jou te zien. Nog veel avontuur en plezier en tot binnenkort (ook voor die pint die ik u moet trakteren veur joene geburtstag !!) Groetjes van joene piesie.

door PC96774

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint