Hahei Beach, Hot Water Beach en Mount Maunganui

Die ochtend stond er in Whitianga, waar ik geparkeerd had voor de nacht, een stevige zeebries, en toen ik de koffer van Kowhai opende, ontsnapten er onmiddellijk 3 plastic zakjes, meegevoerd door de wind. Spurtje erachter, maar kon er maar eentje meer te pakken krijgen, en hoe dan nog, telkens als ik er bijna was, schoot dat zakje alweer wat verder... Ge kent dat wel. Eentje dus kunnen pakken, en een beetje applaus gekregen van een local, die net naar zijn werk ging. Het moet inderdaad nogal grappig geweest zijn. Naja, ik had dan toch mijn ochtendgymsnastiek weer gehad.

Kort ritje naar Hahei beach, waar er, dankzij de wind, een nogal redelijk stevige branding was. Mooi om te zien, zeker aan zo'n mooie kust. Na een korte wandeling kwam ik aan bij Cathedral Cove, een grot op het strand, redelijk hoog, uitgesleten door de zee, waar je gemakkelijk door kon lopen. Op google images moet je er normaal gezien wel makkelijk foto's van vinden. Wel tof om te zien. Op Gemstone bay, een strandje daar vlakbij, zou je makkelijk halfedelstenen moeten vinden, maar daar heb ik enkel grote stenen, rotsen en planten gezien... misschien in het water, maar de zee was iets te wild om in te zwemmen, en het was bovendien wat te fris ook!

Volgende stop was Hot Water Beach, waar je, door de geothermische activiteit, makkelijk een put kon graven op het strand, en waar er warm water naar boven kwam borrelen en je daar een warm bad in kon nemen. Klonk veelbelovend, maar door hoogtij was net dat deel van het strand afgesloten en dus onbereikbaar. Jammer maar helaas. Dus snel weer door, richting Tauranga en Mount Maunganui.

Tauranga is een grotere stad dan wat ik tot nu toe buiten Auckland ben tegengekomen, dankzij een grote haven. En dat merk je wel aan het drukker wordende verkeer. Vlakbij Tauranga ligt Mount Maunganui, ook een uitgedoofde vulkaan veronderstel ik, of toch ontstaan door vulkanische activiteit, waar heel wat locals naar boven joggen (toch wel een redelijke hoogte, met ferme hellingsgraad). Ik dan, in tegenstelling tot alle joggers, op mijn gemak, met mijn rugzakske met mijn fles water en wat fruit erin naar boven gewandeld, waar ik heel mooi uitzicht had op de stad beneden, en de omliggende baaien. Heel mooi!

Hier is een link naar een foto van de Mount:
http://www.davidwallphoto.com/images/%7B6350F302-3224-4641-AF56-5B3C70CBC8E9%7D.JPG
Dan kunnen jullie zien wat voor een uitzicht ik gehad moet hebben. Daar was het trouwens beter weer dat die ochtend, waar het grijs en winderig was. Daar, amper 150 km meer naar het zuiden, scheen de zon door de wolken en was de wind gaan liggen.

Daarna ben ik doorgereden naar Whakatane, want de dag daarna had ik een tour geboekt om naar het White Island te gaan. De meest actieve vulkaan van NZ, op een aantal km van de kust van Whakatane. Bij de boeking stond ook duidelijk vermeld dat de tour doorging, als de weersomstandigheden het toelieten (want er is geen steiger op het eiland en de boot moet aanmeren op het strand en in een ontstuimige zee is dat niet mogelijk), wat volledig te begrijpen is. Daarom belt de organisatie iedereen de dag ervoor op met de bevestiging of het doorgaat of niet. Het was dus vol spanning afwachten, des te meer omdat het heel winderig was, en de zee er niet echt al te rustig uitzag... Rond 19u dan het verlossende (?) telefoontje "the skipper has decided to hold off his decision until tomorrow morning 8 AM". Ja, nog niks zeker dus...

Dan maar een pizza gaan eten en een Guinness gaan drinken in een Irish Pub in Whakatane. (en heb die niet volledig opgekregen... ge moet ni vragen wat voor een stevige pizza dat was als ik die zelfs niet opkrijg. Of lag het aan de Guiness? Da kan ook ...)

Die avond ook nog naar de cinema geweest! Ge moet dat hier ook eens gedaan hebben he. Iron Man. Best wel entertainend.

En dan gaan slapen, op een grote parkeerplaats bij een grootwarenhuis (wegens geen camperparking gevonden, en te tam om te zoeken ook), wachtend op het beslissende telefoontje voor de White Island Tour de volgende dag...